Pożegnanie II LO w Lesznie
Śmierć nie jest kresem naszego istnienia – żyjemy w następnych pokoleniach. Do kogo odnosić to zdanie jeśli nie do Ciebie – Magdo- koleżanko, nauczycielko, wychowawczyni wielu roczników, dla której zawsze dobro młodzieży było priorytetem.
Pani Magdalena Pacholczyk swoją pracę z młodzieżą rozpoczęła w 1989 roku (…), a od 1996 roku w II Liceum Ogólnokształcącym w Lesznie. Z leszczyńskim „Kopernikiem” łączyły ją szczególne więzy – najpierw przecież była w nim uczennicą, później przez ćwierć wieku, bo aż do 2021 roku nauczycielką języka polskiego, filozofii i etyki oraz literatury w programie Matury Międzynarodowej.
To tej szkole poświęciła wiele serca, o czym zawsze będą pamiętać jej uczniowie i wychowankowie. Dają dzisiaj świadectwo tej pamięci, pisząc o Tobie: „Najwspanialsza osoba jaką miałam okazję poznać, autorytet, wyjątkowy nauczyciel, pedagog. Dzięki niej jestem, kim jestem”. Jednak nie tylko młodzież wspomina dzisiaj lata wspólnej pracy, również nauczyciele „Kopernika” myślami są dzisiaj z Tobą i Twoimi bliskimi.
Zarażałaś energią, miłością do literatury, pasją do teatru a nade wszystko uczyłaś wyrażania siebie w poszanowaniu dla odmienności i szacunku dla indywidualizmu każdego człowieka. Tak właśnie Ciebie zapamiętamy, tak też będziemy wspominać. Twoje oddanie pracy w leszczyńskim „Koperniku” widoczne było nie tylko w tych działaniach. Z niezwykłą pasją współorganizowałaś kolejne jubileusze szkoły, redagowałaś okolicznościową książkę wydaną z tej okazji. To dziś niezwykłe świadectwo czasów minionych zwłaszcza, kiedy na kartach książki utrwaliłaś pamięć o osobach, których już nie ma między nami. Tym trudniej było nam pogodzić się z Twoją decyzją życiowych zmian i przeprowadzką do Warszawy. Uszanowaliśmy ją, bo każdy sam wykuwa swoje szczęście.
Dziś czas się żegnać. Trudno pogodzić się z myślą, że już nie będzie nam dane porozmawiać, pobyć ze sobą. Jednak będziemy pamiętać- my społeczność „Kopernika” – jak wiele zrobiłaś dla nas wszystkich, bo pamiętając słowa W.Szymborskiej Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią im się płaci. Spoczywaj w pokoju.