Do zobaczenia. Po drugiej stronie Jutra

Są znajomości trwające latami, dojrzewające wraz z upływem czasu i krótkie, przeżywane intensywnie.

Nasza – nauczycielek i nauczycieli z XXXV LO im. Bolesława Prusa w Warszawie-znajomość z Magdą trwała niespełna tysiąc dni. Dni trudnych, naznaczonych pandemią, izolacją, czasem Jej choroby.
Smutkiem, nadzieją i głębokim przekonaniem, że we wrześniu zaczniemy nowy rok szkolny razem.

Prus w Faraonie napisał, że “człowiek dopóty nie dba o groby, dopóki nie złoży w nich cząstki siebie”.
I dlatego dziś tu jesteśmy. Z Magdą, Jej Rodziną, Przyjaciółmi i Wychowankami.
W Lesznie, o którym opowiadała i do którego wróciła dziś – na zawsze.

Każdy z nas zapamiętał Magdę inaczej, zapisał w pamięci inny Jej obraz. Widzi Ją ironiczną, zdystansowaną, pełną pasji, dyskutującą o ostatnio przeczytanych książkach, obejrzanym spektaklu teatralnym. Magdę bezkompromisową, dzielnie walczącą z chorobą.

Magdzie dedykuję na pożegnanie jeden z wierszy Jej ulubionej Emily Dickinson:

“W bólu mieści się próżnia,
ból nie pamięta daty
swego początku ni czy był czas,
kiedy się jeszcze nie zaczął.
Nie ma przyszłości, jak tylko siebie.
Jego obszar rozległy mieści
przeszłość i jej cel: odkrywanie
wciąż nowych bólu treści.”

Do zobaczenia. Po drugiej stronie Jutra.

17.02.2024 r.